Blog

Dag 6: Col(letje)s

Vandaag na enige toilet vertragingen met 5 minuten vertraging vertrokken bij een koele temperatuur van 20 graden. Er werd beslist om van bij de start in 2 groepen te rijden vandaag, of waren het er nu drie. Met soepele tred van navigator Koen en temporijder Raf werden de eerste 45 km aan 28.9 gereden in groep 1. Na een korte wacht periode van slechts 45 minuten om de bidons bij te vullen, namen Luc en Geert het commando over en op de golvende wegen ging de snelheid richting 30 gemiddeld na 80 km. Hoog tijd dus om een stevige boterham te eten met kaas, salami of zeem en zo het energiepijl weer op te krikken. Onder een Belgische temperatuur werd na de pauze verder koers gezet richting de eerste echte cols die naam waardig. Eerst nog een opwarmer van slechts een goede 500 meter hoogte, Col de la Crussille of zoiets. De echte kennismaking met het gebergte van morgen dat kwam er toch wel vandaag met de Col de l’epine. Voor de eerste keer stevig stoempen op die pedalen. Van de klim kan ik kort zijn: warm en best lastig.

Daarna volgde een zeer leuke technische afdaling in de schaduw. Wel op te letten in de afdaling om de juiste afslag naar links te nemen en niet… rechtdoor uiteraard. A ja het staat duidelijk op de papieren route beschrijving, niet?

Opnieuw via navigator Koen werd het hotel veilig bereikt via afgesloten fietspaden. In het hotel werden we zeer vriendelijk ontvangen (NOT) door de receptionist. Voor wie iets minder de Franse taal machtig is, vertaald waren de woorden: Neen, niet klaar, 5 minuten (basta). Dan maar even onder de bomen de schaduw opgezocht. Nadien werd iedereen toch vlot bediend en kreeg iedereen een bed toegewezen. Bij de een is het bed al groter dan de andere of ligt er blijkbaar iemand naast… Hotel overnachtingen zijn soms al eens een verrassing.

18 Jul 2014
/

Aan de start

20140718-080216-28936308.jpg

20140718-080341-29021387.jpg

18 Jul 2014
/

Dag 5 – De tour achterna

Dag 5 – De Brugge-Mont Ventoux caravan zet koers naar Bourg-en-Bresse, een ‘vlakke’ rit (slechts een kleine 600 hoogtemeters) van ongeveer 151 kilometer.

Velen stipten deze etappe, of toch alvast de eerste 102 kilometer, aan om (te pogen) te recuperen met het oog op wat de volgende dagen wordt voorgeschoteld. Onder een broeierige zon (de gps gaf rond de middag een temperatuur van 36°C aan) en na de middaglunch, besloot Roland om te anticiperen op het aanstormende geweld. Hij vertrok enkele minuten vroeger om het laatste gedeelte (zo’n 49 kilometer) over glooiende wegen op eigen tempo te kunnen afwerken. De korte hellingen waren het sein voor Wim om voor afscheiding te zorgen. Een tiental (ijzer)sterke coureurs gingen mee in zijn wiel en zetten razendsnel vaart naar het Bourg-en-Bresse. De anderen ‘ploegden’ verder…

Nog net voor het personeel de kamers van het hotel had kunnen klaarmaken voor onze komst, kwam de groep aan. Het Campanile-hotel bleek vorige nacht de rustplaats van één van de deelnemende ploegen van de Tour de France, met name Movistar (het team van Valverde)…

Mede door het vlakke parcours en het verwezenlijkte gemiddelde (27,5 – 28,5 km/u), kreeg iedereen de tijd om van de namiddag te genieten. Een aantal cultuurliefhebbers (Nick, Eddy, Wouter, Wim, Willy, Stef en mezelf) reed – in het kader van de “cooling down” – richting het centrum van de stad om – naast een kort en succesvol bezoek aan de plaatselijke apotheek – een terrasje te doen. Eindelijk es tijd om ‘onder de mensen’ te komen.

En nu, op naar de bergen… Gas geven, buigen, kraken of plooien… Wie zal het zeggen… Voor sommigen, bezoemen ze toch (een zekere) angst in.

Op de fotopagina werden trouwens enkele nieuwe albums toegevoegd.

17 Jul 2014
/

Ook rit 5 is het warm

20140717-124254-45774638.jpg

20140717-124255-45775509.jpg

17 Jul 2014
/

Dag 4: Op en neer

Vandaag na 3 kussen van Roland voor de charmante hotel dame, konden we stipt om 8 uur vertrekken voor een nieuwe rit.
De zon was al meteen van de partij. Ook de eerste knikjes dienden zich snel aan. Met een bijna compacte groep en een aangename tred werd richting eerste bevoorrading gereden.
Aan de trappen van een nieuwe Marie konden we onze bidons bijvullen en enkele overheerlijke wafels uitkiezen. Enkelen zaten wellicht ook door hun voorraad zalfjes, poedertjes of andere hulpmiddelen en zochten de Farmacie op.

Na de bevoorrading werden snel 2 groepen,3 of waren het er nu 4 gevormd.
Peter gaf er samen met enkele collega’s na de ravitaillering een stevige lap op in Groep 1. Vooral in het bergaf ging de snelheid stevig de hoogte in. Er zijn toch wel een aantal straffe mannen aanwezig om het tempo te regelen moet ik zeggen. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat er voor mij niet veel meer inzat om te volgen. Misschien even volgende eervolle vermeldingen:
Koen gidst ons vlot op goede wegen, Luc kan stevig tempo aanhouden op die vals platte stukken en onze man van Veurne weet ook wat fietsen is in deze heuvelachtige zone.
Omdat ik nog wel enkele mensen hun naam niet onthou in deze groep en na 3 keer vragen ik dit niet meer durf opnieuw vragen, jullie rijden zeer sterk.
Ik mag zeker Raf niet vergeten. Voor mij is hij toch wel een echte ijzeren briek. Ook Noël ging toch wel vlot mee vandaag. Op de korte knikjes zakt hij soms wat weg maar in het bergaf komt hij vaak vlotjes links voorbij. Oh, een beetje macht steken zegt Noël dan.
Ah just was bijna berggeit Geert vergeten maar dat zal wellicht zijn omdat hij de meesten bergop snel zijn hielen laat zien.

In Salmaise na km 119 draaide het een beetje in de mayonaise. Op een paklaat stond iets van Boux sur of was het sous Salmaise. Het was vooral een stevige helling in vers gelegde asfalt. Op zijn frans is dat dus wat pek en een camion kiezels erover.
Alleen bleek het na 2 steile stukken wellicht de verkeerde route te zijn. Na een korte rustpauze in de schaduw werd gekozen voor afdaling naar de grote weg alwaar we op dat moment groep 2 vervoegden. Ook even wachten op groep 3.
Uiteindelijk bleek er nog een groep 4 met 2 mensen vermist te zijn. Deze heren kwamen op eigen houtje na een lange omzwerving door de mosterd van Dijon rond 18u30 aan in Campanile Dijon bleek achteraf.

Goed terug naar de 2e bevoorrading zo rond de klok van 14u ondertussen in de brandende zon. Sommigen onder ons worden een beetje kribbig als er geen koekjes meer in de achterzak zitten. Rara wie zou dat kunnen zijn.

Uiteindelijk werd de verderzetting aangevat richting Dijon met nog 2 stevige hellingen, een herverdeling van de groepen onder een ondertussen loden zon. Er was nog een leeglopertje die gelukkig voor een rust periode zorgde in groep 2. Dank u Didier, je had die steen echt niet gezien zeker hé. Grapje hoor.

Gps gewijs geraakten we na een zeer leuke afdaling onder deskundige leiding van Eddy en Wouter vlotjes aan het hotel. Alwaar na een korte periode een verfrissende douche deugd deed.

Tot morgen in Bourg en Bresse. Gezien de troepen van Brugge Mont Ventoux in aantocht is, gaat de Tour de France daar gaan lopen. En Terecht

tot zover deze bijdrage

Frederik

16 Jul 2014
/

Lunchpauze

20140716-143932-52772551.jpg

16 Jul 2014
/

Ook op dag 4 is de zon van de partij

20140716-112235-40955007.jpg

20140716-133404-48844671.jpg

20140716-133440-48880549.jpg

16 Jul 2014
/

Dinsdag, marktdag

Op dag 3 stond de rit van Reims naar Troyes op het programma, een afstand van 160 km. In tegenstelling tot de voorbije dagen was er geen wolkje te bespeuren. Het teken om iets lichtere kledij aan te doen.

Na een stevig ontbijt stond iedereen klaar om te vertrekken richting de wijnvelden. De eerste 10 kilometer waren vlak, om vervolgens een korte, stevige helling te hebben. Iedereen geraakte vlot boven, en er werd gewacht.

Na de afdaling was er even paniek, Guus, die met de volgwagen rijdt was niet te zien. Waarschijnlijk had hij een afslag gemist. Toe hij na een twintigtal minuten niet kwam opdagen besloten we maar om verder te rijden, in de hoop dat hij hetzelfde deed en even verder langs de kant stond.

Aangezien het terug op en neer ging, besloten we om opnieuw met 2 groepen te verdelen. Even later zagen we Guus gelukkig staan.

Frederik, die vorig jaar ook deelnam, herkende een deel van het parcours en maakte ons warm voor het stadje Vertus, waar er een rondpunt is met een boom en een een marktje. Kilometers lang kon hij erover vertellen. En hij had geluk, het was dinsdag en dus marktdag in Vertus.

De stop na 60 kilometer was meer dan welkom. De zon was al goed aan het branden, en veel beschutting was er niet. Dat zorgde er ook voor dat er wel wat tegenwind was. Samen met Eddy en Jan behoorlijk wat kopwerk gedaan, gelukkig kwam er af en toe iemand anders op kop.

De middagpauze werd na 120 kilometer genomen, en erna trok alles in één groep verder richting Troyes en champagneboer Meirhaeghe – Leroy (blijkbaar is dat een nonkel van Filip Meirhaeghe).

Net voor deze stop is er steeds een beklimming waar alle registers eens opengetrokken werden. De gevleugelde klimmers vlogen ervan door.

Na de klim restte een afdaling naar Champagne Meirhaeghe. Er werd lustig gedronken, de één proefde al meer verschillende soorten dan de andere. Voor deze laatste was de laatste kilometers toch wel een lastige bedoening hé Roland.

Rond 5 uur was iedereen in het hotel. Enkelen gingen met de fiets nog eventjes langs de fietsenmaker. Zelf bezocht ik nog eventjes het centrum en de lokale supermarkt, waardoor het kilometeraantal op 180 kwam te liggen.

Morgen staat er 165 km op het programma, een iets zwaarder parcours als vandaag.

Tot morgen!

Wouter

15 Jul 2014
/

Bevoorrading op een historische plaats

Intussen is er reeds 65 km voorbij. Prachtig weer!

20140715-112435-41075242.jpg

15 Jul 2014
/

Een impressie van groep 2

14 Jul 2014
/
theme by teslathemes