Blog

Eddy legt zijn ei

Dag 2: Quatorze juillet is een speciale dag in Frankrijk.  Ook voor ons beloofde het vanochtend een speciale dag te worden.

Immers, tussen Valenciennes en Reims lagen zo maar eventjes 180 fietskilometers op ons te wachten.   Het weerbericht gisteren gaf redelijk droog weer aan voor vandaag en effectief, echt veel regen hebben we niet gehad.  Wel waren tot voor de eerste stop de wegen behoorlijk nat.  Net alsof het tot een kwartier voor wij er passeerden, goed geregend had.  Vandaar dat onze benen en voeten toch wel nat werden.

Ik zag Frederik zijn schoenovertreks aandoen aan de eerste bevoorrading en vond dat een goed idee : dus deed ik dat ook.  En eigenlijk was dat een goed idee, want in feite hebben we die dingen achteraf niet meer nodig gehad.  De wegen waarop we reden werden ook alsmaar droger.

Na die eerste stop werd het landschap ook serieus glooiend.  Hele rechte stukken maar heel lange afdalingen afgewisseld, uiteraard, met evenlange beklimmingen.  Toch wel vrij lastig.  Het trok de groep in meerdere delen uiteen.  Eenendertig man hou je nu ook niet zomaar samen.  Het feit dat het in meerdere groepjes uiteen gevallen was, was voor de verkeersveiligheid nog zo slecht niet.  Het inhalend verkeer kon zo eens tussen twee groepjes wachten op een tegenligger …  Toen de eerste 3 heuvelruggen verder waren werd eens gehergroepeerd, en terecht.

Nadien reden we verder op zo’n beetje het tempo van ieder wat in feite de voorbode was om spontaan naar 2 groepen te gaan.  Van de eerste groep kan ik hier niet veel vertellen aangezien ik zelf in de leuke 2de groep zat.  We reden een snelheid waarvan we dachten dat iedereen kan volhouden, zeker ook rekening houdend met het feit dat we na vandaag toch nog 9 dagen zullen moeten fietsen en dat nog zwaardere dingen op ons liggen te wachten.

Leuk was ook dat onze groep naarmate de tijd vorderde, groeide en groeide.  Hier en daar liet zich iemand uit de eerste groep zich afzakken om zo in onze gezellige bende te landen.

Ja hoor, we zongen zelf : “dam dam dam dawiedoe waaa”, “Oe jèèjèè jè jèèè”, “oo ooo oooo oeoeo aaaaa hahahaaaa” … “only te lonely” … “Zeil je voor het eerst, dan sla je een flater”, … enfin de klassieker doordrongen de Franse landerijen die we doorkruisten en voor we het wisten hadden we op een zeer aangename manier weer redelijk kilometers gedaan.

En nog breidde onze groep uit.  Rond 13:00 bereikten we de middagravitaillering, ofte het middageten.  Iedereen had precies wel honger, want we vlogen nogal op de boterhammen met honing, luikse siroop, kaas en op de blikjes rijst.  Water drinken en drinkbussen bijvullen.  Een paar foto’s, oa deze die op deze blog verscheen … De kilometerstand stond al op 120 kilometer.  Amai … goed gereden.  Er restten ons maar een zestigtal kilometer meer.  Het eten was op een dorpspleintje waar een plasje niet echt op zijn plaats was.  Dus, na het eten reden we het dorp uit en daar was een korenveld waarvan de rand ervan zich daar beter toe leende.  Eens ook dat achter de rug was, splitsten we al snel weer in 2 groepen.

Weer ging het er vrij aangenaam aan toe in onze tweede groep.  Mijn vriend Frederik had bij de middagpauze weer, net als ik trouwens, de schoenovertrekken uitgelaten.  Meer nog mouwstukken en zo werden ook opgeborgen in het kleine rugzakje in de aanhangwagen van onze volgwagen die uiterst vakkundig door Guus wordt bestuurd.

Weer was dat het signaal om toch nog een kleine regenbui te hebben, wat Frederik deed twijfelen omtrent de keuzes die hij maakte.  Gelukkig was het niet veel en niet lang.

Even later begon het zo bij iedereen een beetje te jeuken en dat was toe te schrijven aan dondervliegjes die zich meer en meer manifesteerden in de lucht.  Ja, het werd warmer naarmate we dichter en dichter bij Reims kwamen.

Weer hebben we een paar deuntjes gezongen … meee mijne vlieger en zijne steirt… ij goat omhuuuge , t’es tziene weèrd ….

Zalig toch om 180 km te fietsen en toch nog te kunnen zingen onderweg.  De namiddagstop die Roland nog had voorzien hebben we zeer zeer kort gehouden.  Intussen zou de eerste groep niet meer gestopt hebben.  Na die stop keek Wouter eens op het trackingssysteem.  Dankzij de tracker die Ronald meedraagt zagen we dat die sterke mannen maar liefst 10 km voorop waren.

Soit, iedereen heeft dus in feite zonder problemen de 180 km overbrugd tussen Valenciennes en Reims.

Aan het hotel aangekomen kreeg iedereen zijn kamer toegewezen, werd de volgwagen en aanhanger gelost van rugzakjes en bagage. Iedereen begon zichzelf en zijn tweewieler te soigneren.  Er was tijd genoeg daarvoor want pas om 19:00 zouden we eten, net als gisteren.

Straks lekker slapen, want morgen wacht er de etappe naar Troyes, weer goed voor 160 km, en … ook goed voor een bezoekje aan een echte champagneboer bijna aan het einde van die rit.  Wéér iets om naar uit te kijken.

Wat een fietsreis.

Tot morgen

Eddy

14 Jul 2014
/

Middagpauze na 120 km

Nog geen regen gehad vandaag, gelukkige maar! Nog een 60 tal kilometer en we zijn in Reims.

20140714-134104-49264296.jpg

14 Jul 2014
/

60 km ver, eerste bevoorrading

20140714-105049-39049183.jpg

14 Jul 2014
/

LET’S GET IT STARTED

6:52. Oef, de wekker gaat pas over 8 minuten af. Wij hebben ons niet overslapen. Ontbijten, fiets en valies in de wagen en koers richting Brugge.

Een kleine menigte verwelkomt ons op ’t Zand. Roland is volop in de weer om iedereen op gepaste wijze te ontvangen. Rond een uur of half tien komt er beweging in de intussen complete groep (en supporters) en wordt, onder politiebegeleiding, verzameld op De Burg (naast de Grote Markt). Na een korte speech van de organisator en de Schepen van Sport van Brugge, sluit de laatstgenoemde het formele gedeelte af met het officiële startschot.

31 enthousiaste en fervente wielerfanaten banen zich – vanaf Brugge – een weg over kronkelende en zo goed als vlakke wegen, via Kluisbergen (lunchplaats), naar Valenciennes (eindpunt). Uitsmijters van de dag: de Kluisberg en Col du Jubaru (Mont Saint Aubert). Het parcours biedt de geïnteresseerden voldoende tijd om zijn kompanen (beter) te leren kennen.

Voor de statistieken: 3 platte banen, voornamelijk te wijten aan het natte wegdek en enkele regen- en plensbuien in de slotfase van de rit.

Voor foto’s, klik hier.

Morgen, op quatorze juillet, staat de langste rit op het programma. Ongeveer 180 kilometer.

Vive le vélo en tot morgen.

13 Jul 2014
/

Platte band op een tien kilometer van het hotel in Valenciennes

20140713-154103-56463925.jpg

13 Jul 2014
/

Stop aan het monument van de TGV

20140713-142847-52127231.jpg

13 Jul 2014
/

Regen op weg naar de eerste helling: col du Point du vu

20140713-114315-42195341.jpg

13 Jul 2014
/

Aan de start

20140713-095054-35454764.jpg

13 Jul 2014
/

Grote honger

Bijna… Meer dan zeven maanden heb ik er naar uitgekeken. Zondag is het eindelijk D-Day: start van een heuse fietstocht op de Grote Markt in Brugge met als eindbestemming het weerstation op de Kale Berg van de Provence (de Mont Ventoux). Tussen start en eindpunt liggen meer dan 1500 kilometers over (ongetwijfeld) prachtige wegen onder een (hopelijk) zomerse zon, allemaal onder de vakkundige begeleiding van Roland Hurtecant (o.a. fietsmaniak, -filosoof, begenadigd verteller en de enige echte Monsieur Mont Ventoux).

Zo’n fietstocht doe je uiteraard niet alleen. 29 andere arbeiders van de weg wagen zich ook aan deze uitdaging. Ongetwijfeld gaat het om een pak randonneurs met meer trainingskilometers dan de tijdens onze tocht te overwinnen hoogtemeters. Een voor mij meer dan bekend gezicht en tevens partner in cycling crime is Wouter, een notoir afdaler van de bekendste hellingen van Vlaanderen (o.a. Koppenberg en Patersberg), bij voorkeur in de regen, één van mijn beste vrienden en o.a. beheerder van deze pagina. Ook Eddy, wielertoerist pur sang, levensgenieter en geapprecieerd grappenmaker, zal delen in de fietsvreugde.

De voorbereiding was zeker niet optimaal: drukke en lange werkdagen afgewisseld met (aanhoudende) fysieke ongemakken hebben meermaals roet in het trainingsschema gegooid. Bovendien, laat ons eerlijk zijn, ook Brussel is niet meteen de stad die je zin doet krijgen om even een ontspannend fietstochtje te maken. Maar ook ik (in navolging van het interview in Het Laatste Nieuws met Roland afgelopen week) maak me sterk dat het wel zal (moeten) lukken. Bovendien heb ik zoveel “goesting”, heel veel “goesting” om zondag om 10u de schoenen in de pedalen vast te klikken. Let the games begin!

U bent uiteraard vriendelijk uitgenodigd om ons uit te zwaaien: afspraak op zondag 13 juli omstreeks 10u op de Grote Markt in Brugge.

Ons avontuur kan je overigens volgen op http://blog.monsieurmontventoux.be. Voor wie graag alles live wil meemaken, klik snel door naar de sectie “Live”.

Jan

11 Jul 2014
/

Laatste tips voor de deelnemers

Nog even herinneren aan een paar belangrijke en vooral nuttige tips.

  1. Er zijn twee pompen beschikbaar . Nu een waarheid als een koe ,die de meesten weten, maar deelnemers gezien ,die het NIET weten. Om je band op te blazen eerst hendeltje van pompstuk plat(horizontaal) op ventiel duwen en dan hendeltje verticaal plooien .Om pompstuk af te nemen hendeltje opnieuw horizontaal(plat) plooien. “ Simple comme bonjour “ zou je zeggen.
  2. Water om bidon bij te vullen tijdens de dag staat achteraan in aanhangwagen.
  3. Water is meestal drinkbaar in het hotel. Bidons kunnen in de kamer gevuld worden met wat poeder ( dorstlesser ) tijdwinst.
  4. ’s Morgens liefst in koerstrui aan tafel voor ontbijt ( tijdwinst)
  5. ’ s Avonds gaan we aan tafel in burgerkledij.
  6. Bij regenweer steken we regenmantelje bij ons in de trui. Bandje onder het zadel.
  7. Bij lekke band onmiddellijk hand in de lucht en roepen LEK en iemand melden.
  8. Er is altijd en korte toiletstop in het eerste deel van de rit.
  9. Als de ketting stroef loopt ( na regenweer bijvoorbeeld) lichtjes smeren, teveel slorpt stof en vuil op.U vindt smeermiddel in de aanhangwagen. Ordelijk terugplaatsen en nagel terugsteken in potje olie.
  10. We laten nooit afval achter op de bevoorradingsplaats en werpen niets op de weg tijdens de rit.
  11. Ik reken op uw medewerking bij afhaken aanhangwagen bij in – en uitladen van de bagage.(wielen worden geblokkeerd met stukje hout.) liefst mannen zonder rugproblemen.
  12. ‘s Morgens ZELF uw grote bagage en klein zakje OP TIJD in de volgwagen plaatsen .We willen altijd OP TIJD vertrekken.

En nu hopen op mooi weer. Na de eerste dag moet alles gesmeerd lopen. We werken er allemaal aan mee.

Geniet zoveel mogelijk , MAAR WEES VOORZICHTIG voorzichtig, de weg naar de Mont Ventoux vanuit Brugge is niet te vergelijken met een voormiddagtochtje rond de kerktoren en het verkeer is niet meer te vergelijken met 30-40jaar geleden, toen we met meer dan 100 man naar de Ventoux trokken. Hindernissen inschatten en opruimen zal de boodschap zijn.

Heb ik nog iets vergeten, dan vullen we de tips aan in de loop van de ritten

Succes!

Roland..

10 Jul 2014
/
theme by teslathemes